Czym się różnią te dwie formy zatrudnienia?

Wstydliwe pytanie >>>

Rozmowa kwalifikacyjna >>>

Brytyjskie prawo pracy wyróżnia dwie kategorie pracowników – osoby pozostające w stosunku pracy (employee) oraz osoby świadczące pracę na podstawie innej niż stosunek pracy (worker). Wiele praw pracowniczych dotyczy wyłącznie tej pierwszej kategorii, ale znaczna ich część obejmuje wszystkie zatrudnione osoby. Niektóre prawa przysługują pracownikom od momentu rozpoczęcia pracy, inne z kolei zależą od stażu pracy (np. odprawa w związku z rozwiązaniem umowy o pracę przysługuje osobom pozostającym w stosunku pracy dopiero po przepracowaniu co najmniej dwóch lat).

Te dwa pojęcia nie są równoznaczne. Pojęcie worker jest szersze od pojęcia employee. Ogólnie mówiąc przez pojęcie employee rozumiemy pracowników pozostających w stosunku pracy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę (sporządzonej w formie pisemnej, ustnej lub też wynikającej z charakteru pracy). Wielu pracowników najmowanych do prac dorywczych (casual workers) to pracownicy zatrudnieni na podstawie krótkoterminowych umów o pracę.

Termin worker obejmuje osoby pracujące dla pracodawcy, nie zawsze zatrudniane na zasadzie umowy o pracę, i osobiście świadczące usługi na rzecz pracodawcy. Przykładem mogą tu być pracownicy najemni, pracownicy agencyjni czy przedstawiciele niektórych wolnych zawodów. W większości przypadków osoby samozatrudnione lub przedsiębiorstwa, które pracodawca zatrudnia jako podwykonawców, nie są klasyfikowane jako workers.
JO