Czy dżentelmeni mają dziś jeszcze prawo bytu? Czy prezentują się tak, jak dawni arbitrzy elegancji i dobrych manier? Nie! Obalamy mit dżentelmena.

Jurne koguciki z Internetu>>

Dlaczego Polki wolą obcokrajowców?>>

„Szarmancki, elegancki z nieodłączną laseczką z kryształową gałką i fularem, ze znakomitym wykształceniem oraz zawsze gotowym koniem i beaglem do polowania”, tak wyglądałaby pewnie definicja dżentelmena z XIX-wiecznej angielskiej powieści. Dziś, dwa wieki później, podobny osobnik będzie wzbudzał jednak nie tyle respekt, co salwy śmiechu, okrzyki wzburzenia bądź rumieńce zakłopotania.

Szarmancki?
„Dżentelmen powinien być dobrze wychowany i szarmancki w stosunku do kobiet” zaklinają dawni autorzy książek savoir-vivre'u. Wstaje zatem z siedzenia za każdym razem, gdy ktoś wchodzi do pokoju – i to niezależnie od tego czy jest to kobieta, czy mężczyzna. W wielu jednak przypadkach może to sprawić, że inni będą się czuli niekomfortowo – jak to wygląda, gdy na widok kobiety wchodzącej do pokoju podrywa się tylko jeden z 20 obecnych mężczyzn, którzy w tym samym momencie zastanawiają się, czy właśnie nie wyszli na nieokrzesanych chamów. Nie wspominając już o samej kobiecie, która również mogłaby się spłonić rumieńcem… Niestety, żyjemy w takich czasach, kiedy obdarzanie innych tak ostentacyjną atencją może się źle kojarzyć. Stąd dżentelmena poza znajomością etykiety przede wszystkim cechuje wyczucie i takt. Także, jeżeli kobieta wchodzi do pokoju, a nikt nie podrywa się z miejsca – ty, o ile czujesz się dżentelmenem, też zatrzymaj swoje cztery litery na siedzeniu.