Nie wszyscy marzą tylko o wakacjach w tropikach. Fascynującym, choć zimnym miejscem na urlop, jest Islandia, kraj fiordów.

Islandia to jeden z krajów skandynawskich podzielony na 23 regiony i 14 niezależnych miast. Oddzielona od reszty kontynentu posiada wiele czynnych wulkanów, gorących źródeł i wodospadów. 11 % powierzchni kraju pokrywają lody. Słynie z pięknych fiordów i zatok, w których ulokowały się liczne osady. 300 000 turystów rocznie odwiedza Islandię. Władze świadomie ograniczają ich liczbę, aby nie niszczyć naturalnego piękna kraju. Sezon turystyczny trwa od 15 czerwca do 15 sierpnia. Hotel i wycieczki po wyspie rezerwuje się z dużym wyprzedzeniem. Zwiedzając Reykjavík warto zwrócić uwagę na: Hallgrímskirkja, kościół górujący nad miastem, podobny kształtem do skał bazaltowych, budynek parlamentu, ratusz, Laugavegur - największą ulicę handlową miasta, Muzeum Historii Naturalnej, Teatr Narodowy czy Muzeum Sztuki. Na południu kraju znajduje się Hverager?i, "Ogród gorących źródeł", miasto na obszarze aktywnym geotermalnie z małym gejzerem. Reykjanesfólkvangur to rezerwat położony na południe od Reykjaviku. Jest to obszar aktywny geotermalnie i pełen ciekawych formacji lawowych. Na jego terenie znajduje się Krýsuvík, pole gorących źródeł i fumaroli. Szalenie popularne są wycieczki promami, z których podziwiać można wodospady, lodową lagunę Jokulsarlon czy też czarną plażę. Urok Islandii to jej..."lodowatość". Średnia roczna temperatura w Reykjavíku wynosi 5o C, każdy jest w stanie to znieść, a piękna Islandii nie da się zapomnieć.

2. Zgniły rekin zamiast gulaszu

Islandia to raj dla wielbicieli dań z ryb. Skosztować można dorsza, łupacza, flądrę czy halibuta. Co odważniejsi próbują rekina!

Podstawą kuchni islandzkiej są ryby, jedzone kilka razy w tygodniu ponieważ są stosunkowo tanie.
Smakołykiem dla Islandczyka jest łeb barani. Rozdziela się go na dwie części, marynuje albo gotuje. Delikatesem są wędzone jądra baranie, zwane sursadir hrutspungar. Ale najsłynniejsze danie to hakarl, czyli mięso rekina, które pocięte w wąskie paski musi przez kilka tygodni dojrzewać, leżąc na brzegu morza na deskach pokrytych żwirem i przykrytych kamieniami. Potem mięso się wędzi i długo suszy w przewiewnych szopach. Smakołyk pachnie trochę amoniakiem, a smakuje jak przejrzały ser camembert. Znawcy twierdzą, że najważniejszą rzeczą przy kosztowaniu tego delikatesu, to trzymać go jak najdalej od nosa. Do tego konieczna jest wysokoprocentowa wódka, zwana svarta daudi, czyli czarna śmierć, oraz czarny razowy chleb. Rarytasem jest islandzka wędzona baranina. Owce pasące się na łąkach pełnych ziół to sekret niezwykle smacznego mięsa. Nieco inaczej smakuje islandzki chleb, który jest słodki i brunatny. Islandczycy jako pierwsi wprowadzili do jadłospisu owoce morza, które miały być przeciwwagą dla tradycyjnych dań rybnych.

3. Od września do marca na Islandii obserwować można zorzę polarną. Zorza powstaje przez wiatr słoneczny, który "wykorzystuje" zaginające się pole magnetyczne w okolicach biegunów, by dostać się w pobliże atmosfery ziemskiej. Naładowane (zjonizowane) cząstki wiatru słonecznego zderzają się z cząstkami powietrza. W wyniku tej reakcji powstaje światło. Możemy wtedy obserwować ogromne wstęgi na niebie, które cały czas zmieniają swe kształty i kolory.

4. Co turysta wiedzieć powinien:
Stolica: Rejkjavik
Liczba ludności: 300 128
Język urzędowy: islandzki
Ustrój polityczny: republika
Powierzchnia: 103 125 km2
Jednostka monetarna: korona islandzka
Podział administracyjny: 23 regiony administracyjne, 14 niezależnych miast, 104 gminy.