Brytyjska landlady została skazana na grzywnę 10 tysięcy funtów za nielegalne wynajmowanie mieszkania Polakom w urągających warunkach.

To jeden z pierwszych takich przypadków. Brytyjka poniosła konsekwencje swojej nieodpowiedzialności w umieszczaniu lokatorów w warunkach, które nie tylko są szalenie niekomfortowe, ale i mogą zagrażać ludzkiemu zdrowiu i życiu. Amanda De Gonville Morrison (42 l.) z Gloucester obraca 70 nieruchmościami o wartości 10 milionów funtów. Mimo to nie miała skrupułów by dziesiątce swoich lokatorów - w większości Polaków - wynająć trzypokojowe mieszkanie z dostępem do jednej małej kuchni i łazienki. Mieszkali po 3-4 osoby w jednym pomieszczeniu. Oprócz tego landlordce zarzucono złe okablowanie budynku i brak wyjścia awaryjnego. Nie udało jej się tego ukryć i została ukarana. Ale ile takich osób jak De Gonville Morrison chodzi na wolności?

Porno i spanie pod krzesłem

- Nigdy nie zapomnę, jak przyjechałam na Wyspy pierwszy raz - opowiada Magda (24 l.), która jest w Wielkiej Brytanii od trzech lat. - Znajomi, u których na początku z dwiema koleżankami mieszkałyśmy, polecili nam swojego kolegę z pracy, który miał do wynajęcia pokój. Był on Nigeryjczykiem i wydawał się bardzo w porządku.

Mieszkanie też wyglądało ładnie - trzy ogromne podwójne sypialnie i jedna malutka jedynka. Dziewczyny miały zamieszkać we dwójce. Kiedy jednak przyszło co do czego, kazano im zająć niewielką jedynkę. - Na pojedynczym łóżku zmieniałyśmy się co dwie noce. Oprócz niego były tam tylko biurko i krzesło. Jeżeli spało się na podłodze, to albo pod jednym, albo pod drugim. Nie było miejsca nawet na nasze torby, które wylądowały gdzieś w koncie - wzdycha Magda. Dodaje, że Nigeryjczycy spali pojedynczo w tych swoich ogromnych podwójnych sypialniach. Najbardziej lubili przebywać w pokoju jednego z nich, gdzie przy otwartych drzwiach oglądali namiętnie filmy pornograficzne. Potem dobijali się do pokoju dziewczyn, prosząc, by wyszły za nich za mąż. Koleżanka Magdy miała poważny problem, bo jeden zaklinał się, że pojedzie za nią do Polski. Była tak przestraszona, że kiedy zostawała z nim sama w mieszkaniu, to nie opuszczała swojego pokoju. - Wyniosłyśmy się stamtąd grożąc, że wezwiemy policję, jeżeli się od nas nie odczepią. Nieco pomogło. Tyle tylko, że w ramach przeprosin chcieli nas zabrać na drinka do klubu z możliwą kontynuacją u nich w sypialni... - wspomina ze zgrozą Polka.

Robale i gryzonie

- Moim najgorszym mieszkaniowym doświadczeniem było mieszkanie w pewnej dziurze na Hackney - opowiada Karolina (28 l.), w Wielkiej Brytanii od pięciu lat. - Z chłopakiem zajmowałam jeden pokój, a dwa pozostałe Egipcjanin i Francuz. Problemy były trzy. Po pierwsze myszy... Było ich mnóstwo w całym domu. Zdarzało się, że po przebudzeniu znajdowałam ich odchody w swoim łóżku. Nie mam żadnych fobii na punkcie gryzoni, ale myśl o tym, że te paskudztwa wchodziły mi w nocy do łóżka, była obrzydliwa! - wzdraga się. Kolejnym problemem były karaluchy, które również wszędzie właziły - i do jedzenia, i do napojów, i do szafy. W akcie desperacji Karolina próbowała zastawiać pułapki na myszy i truciznę na karaluchy. - Bezskutecznie - wzdycha. Trzecim problemem były tzw. bed bugs, czyli insekty, które żyją w łóżkach i wychodzą tylko w nocy o określonej godzinie, kiedy ludzkie ciało wydziela specyficzny zapach. Żywią się krwią człowieka i są bardzo małe, więc jedynym śladem po nich są czerwone kropki na ciele. - Najgorsze było to, że te bed bugs gryzły tylko mnie. Mój chłopak ich zupełnie nie interesował... Mówiliśmy o tym naszemu landlordowi, ale on totalnie nie potrafił zrozumieć, w czym leży problem. - Przecież Londyn jest pełen paskudztwa i w każdym mieszkaniu jest coś nie tak! - śmiał mi się prosto w twarz. - Nie wiedzieliśmy wtedy, gdzie się z tym zgłosić - wzrusza ramionami dziewczyna. Dziś już wie, że mieli wtedy pełne prawo egzekwować od landlorda, by wezwał i zapłacił specjalnym ekipom, które pozbyłyby się i myszy, i karaluchów, i bed bugs. Już więcej nie pozwoli sobie mieszkać w takich warunkach.

Joanna Berendt

j.berendt@laif.co.uk