Kraj, którego kształt na mapie przypomina głowę słonia, gdzie obok ryżu, tytoniu i bawełny dojrzewają również truskawki i kwitną orchidee. Zapraszamy do Tajlandii.

Tajlandia po Indiach była kolejnym kilkumiesięcznym przystankiem dla podróżnika, Dawida Marendowskiego (30 l.). Poleciał akurat, kiedy na wybrzeżach Tajlandii szalało tsunami. Na szczęście w Bangkoku, gdzie wylądował, było bezpiecznie.
W Tajlandii Dawid dosyć długo zabawił w mieście Chiang Mai, nazywanym Różą Północy. Jest ono i turystycznym i gospodarczym centrum regionu. A także handlowym - słynie między innymi z największego nocnego targowiska w Tajlandii, na którym można dostać niemal wszystko. - Targowanie się jest tam bezwarunkowo wymagane. Wypracowałem sobie nawet system. Kiedy podawano mi cenę, automatycznie zbijałem ją do połowy, a następnie próbowaliśmy wypracować jakiś kompromis. Targowanie się to niemal przejaw dobrych manier. Zresztą trzeba pamiętać, że w Tajlandii wszyscy próbują z turystów zedrzeć, także trzeba zawsze brać dużą poprawkę na cenę, którą słyszymy - poucza Dawid i od razu przywołuje przykład jedynego Polaka, którego spotkał w czasie swoich wojaży. - To był młody chłopak. Spotkaliśmy się w pociągu, ale widać było, że miał już dość podróży. Jak tylko wysiadł na lotnisku, dorwał go pewien rikszarz. Chłopak bez pytań dał się zawieźć do hotelu za 50 dolarów za noc. Zdarli z niego strasznie, bo nie umiał się targować. A przecież bez problemu można znaleźć nocleg za dwa dolary za dobę.

Nie takie święte i dzikie
Tajlandia znana jest ze swoich świątyń. Dawid jednak po przejściu zaledwie kilku z ponad 80 świątyń w Chiang Mai, stwierdził, że w tym kraju zobaczy jeszcze tylko jeden boski przybytek. Znajomy z pracy opowiadał mu o Świątyni Węży na jednej z tajskich wysepek. Podobno jak się do niej wchodzi, to nie można nie nadepnąć na węża - wijące się gady pokrywają całą podłogę, leżą jeden na drugim, wiją się po ścianach, zwisają z sufitu... - Jechałem tam trzy dni. Przedzierałem się przez lasy i wody, aż w końcu dotarłem na wyspę. Wszedłem do środka. - robi pełną napięcia pauzę podróżnik... - I szok! Trzy węże na krzyż! Okazało się, że to wszystko była jedna wielka ściema. Te trzy węże były poza tym zupełnie zabiedzone. Widać, że trzymali je tylko dla turystów. Takie biedne sflaczałe stworzenie można było okręcić sobie wokół szyi, zrobić zdjęcie i tyle. Byłem niesamowicie zły! - wspomina rozgoryczony. Dawida rozczarowała również wyprawa do dżungli. Spodziewał się niezapomnianych wrażeń na granicy życia i śmierci, kiedy okazało się, że wraz z nim i z przewodnikiem do tej dzikiej puszczy wybierała się również holenderska rodzina z 11-letnim synkiem. - Już wiedziałem, że nie powinienem spodziewać się żadnych silniejszych wrażeń - konkluduje smutno.

Najdłuższe szyje świata
Inną z atrakcji turystycznych jest znana na całym świecie wioska Sattahip, gdzie można spotkać kobiety z długimi szyjami. Dawid udał się tam z nadzieją zobaczenia jedynego w swoim rodzaju widowiska. I rzeczywiście w wiosce, za wstęp do której trzeba było sporo zapłacić, wszystkie kobiety noszą na szyjach miedziane zwoje, których waga osiąga nieraz nawet 20 kilogramów! - Widziałem kilkuletnie dziewczynki, latające po podwórkach za piłką i z tymi pierścieniami na szyi. Kiedy kończą 10 lat bądź wychodzą za mąż, obręczy zaczyna szybko przybywać - relacjonuje Dawid. - Te pierścienie to także oznaka przynależności do męża. Jeżeli chcą opuścić mężczyznę, wtedy on ściąga im te pierścienie - kontynuuje opowieść Dawid, dodając jednak, że gest ten nie oznacza wyzwolenia kobiety, ale jest dla niej wyrokiem śmierci. Po kilkudziesięciu latach noszenia pierścieni, gdy je się zdejmuje, kręgosłup nie wytrzymuje nagłego obciążenia i pęka. Podróżnik konkluduje, że Sattahip go rozczarowała i to bynajmniej nie z powodu okrutnej tradycji. - Żeby wejść do wioski i zrobić tam zdjęcie, trzeba sporo zapłacić. Ci ludzie żyją tylko i wyłącznie z turystów i zachowują się jak hieny. Ich tradycja, która wydaje się sztucznie podtrzymywana, została zupełnie skomercjalizowana. Wszystko jest na pokaz. Dla turystów - komentuje.

Wężowe serce w wódce
Zupełnie nieprzereklamowane okazały się jednak. tajskie masaże! Za dwa dolary można sobie zafundować półgodzinny czy godzinny - w zależności od regionu - masaż głowy, stóp czy pleców. - Nie pamiętam, ile razy byłem na masażu. Pamiętam jednak, że zawsze było cudownie. Gdziekolwiek miałem okazję, wybierałem się na masaż - wspomina z rozmarzeniem. Dawid przyznaje jednak, że najbardziej zachwyciła go w Tajlandii kuchnia. - Najlepsze owoce morza na świecie! - wspomina. W niektórych wioskach jednak można było się uraczyć i innymi przysmakami. Podróżnik zaznacza, że na zachodzie kraju koniecznie trzeba spróbować na przykład węża. - Pamiętam, że poszedłem ze znajomymi Australijczykami do restauracji, gdzie chcieliśmy zamówić właśnie węża. Miał on nas kosztować aż 40 dolarów - oburza się. - Postanowiliśmy pójść zatem do knajpy obok i rzeczywiście tam już musieliśmy zapłacić tylko 15 dolarów. Kelner wyjął z akwarium pełnego węży jeden z okazów i na naszych oczach rozciął go wzdłóż, wyrwał serce, które było wielkości małego paznokcia i wsadził je do kieliszka. Kieliszek ten następnie zalał wódką i kazał nam wypić. To samo zrobił z pozostałymi organami. Całkiem nieźle wchodziło! - śmieje się Dawid. Skuszony masażami i jedzeniem, postanowił przedłużyć swoją wizytę. Zamiast trzech tygodni, został tam niemal trzy miesiące. - Ponownie straciłem pracę. Trzy dni przed końcem urlopu zadzwoniłem powiedzieć, że zostaję dwa miesiące dłużej. Wtedy mnie wyrzucili. Ale zupełnie się tym nie przejąłem, bo dwa dni po tym, jak wróciłem, miałem już nową pracę. Ja się nigdy nie pytam, czy mogę jechać czy nie. Ja im po prostu oznajmiam, że jadę i tyle.

Joanna Berendt
j.berendt@laif.co.uk