Czyli stosowanie zasady „wartość za pieniądze” przy nabyciu rekwizytu służbowo-koktailowego.

Poprzedni wpis:
Jednostronność >>

Najtańsze rekwizyty posiadają jedynie opcję trybu związku otwartego pierwszej generacji. Oznacza to, że posiadacz rekwizytu może uprawiać seks z innymi niż rekwizyt obiektami, może to jednak czynić jedynie w bezpośredniej obecności rekwizytu i po uzyskaniu, że rekwizyt jest akurat z danym obiektem kompatybilny. Zważywszy, że rekwizyty tej generacji bywają kompatybilne z dość ograniczoną liczbą obiektów, nabycie takiego rekwizytu należałoby uznać za pieniądze wyrzucone w błoto.

O klasę wyżej plasują się rekwizyty z opcją związku otwartego drugiego stopnia. Oznacza to, że właściciel może odbywać stosunki seksualne z innymi obiektami bez obecności, wiedzy i wymogu kompatybilności z rekwizytem. Istotnym ograniczeniem tego typu modelu jest jednak niemożność nawiązania z innymi obiektami dłuższych romansów, tzw. zasada „możesz się rżnąć, ale nie zakochiwać”.

W klasie rekwizytów premium można oczywiście znaleźć te, które nie posiadają wyżej wspomnianego ograniczenia. Koszta ich nabycia i funkcjonowania są jednak porównywalne do wynajęcia na wyłączność ekskluzywnej call girl. Rekwizyt taki posiada jednak dodatkowe, luksusowe funkcje, taki jak tryb wyciszony (można wyłączyć fonię rekwizytu) oraz tryb konwersacji inteligentnej.
Spencer